Η άδεια GNU General Public License


Πολλές φορές ακούμε ότι αυτό είναι δωρεάν, εκείνο είναι δωρεάν, κατέβασε αυτό το σύστημα δωρεάν, φτιάξε eShop δωρεάν! Και πολλά άλλα τέτοια όπου ένας πελάτης ο οποίος αναζητά επαγγελματική λύση φτάνει σε απόγνωση.

Τι σημαίνει είναι δωρεάν ενώ ταυτόχρονα φτιάχνω επαγγελματική λύση;

Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα,

Αν κατεβάσουμε για παραράδειγμα το Joomla! CMS (δωρεάν 🙂 ) τότε με αυτή την πλατφόρμα μπορούμε να φτιάξουμε από ένα άπλό προσωπικό ιστολόγιο ως μια ισχυρή και δυναμική ιστοσελίδα πολυεθνικής εταιρείας, σε πολλές γλώσσες του κόστους των 12.000€ .

Άρα τι πληρώνουμε κύριοι;

Πληρώνουμε την υπηρεσία εγκατάστασης, παραμετροποίησης, βελτιστοποίησης της πλατφόρμας Joomla! CMS πάνω στις επιλογές του πελάτη. Είναι σαν να παραγγέλνετε ένα κοστούμι και ο ράφτης να προμηθεύεται δωρεάν το ύφασμα αλλά εσείς πληρώνετε το ράψιμο.

Και πως γίνεται το ύφασμα να είναι δωρεάν;

Το ύφασμα, δηλαδή η πλατφόρμα μας είναι δωρεάν γιατί έτσι ξεκινήσαν όλα:

…Η άδεια γράφτηκε αρχικά από τον Ρίτσαρντ Στώλλμαν για το εγχείρημα GNU. Η πιο πρόσφατη έκδοση της άδειας, η έκδοση 2, εκδόθηκε το 1991. Ένα προσχέδιο της τρίτης έκδοσης της GPL παρουσιάστηκε στις 16 Ιανουαρίου 2006 στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Ακολούθησε μια δεύτερη εκδοχή του προσχεδίου στις 27 Ιουλίου 2006. Η GPLv3 όμως έχει διχάσει την κοινότητα του ανοιχτού λογισμικού, καθώς μέρος των προγραμματιστών[1][2] του Linux δηλώνουν πως δεν είναι ευχαριστημένοι με την καινούργια έκδοση.

Η άδεια GPL, που δημιουργήθηκε για τα προγράμματα που έγραφε το Gnu Project, δίνει στους κατόχους ενός προγράμματος τα ακόλουθα τέσσερα δικαιώματα, που στην κοινότητα του ανοικτού λογισμικού είναι γνωστά και ως Τέσσερις Ελευθερίες:

  • να τρέξουν ένα πρόγραμμα για οποιοδήποτε λόγο.
  • να μελετήσουν τη λειτουργία ενός προγράμματος και να το τροποποιήσουν
  • να διανείμουν αντίγραφα του προγράμματος έτσι ώστε να βοηθήσουν τον πλησίον
  • να βελτιώσουν το πρόγραμμα και να προσφέρουν τις βελτιώσεις στο κοινό, έτσι ώστε να ωφεληθεί ολόκληρη η κοινότητα

Προϋποθέσεις για τα παραπάνω είναι ο ανοιχτός κώδικας, δηλαδή ο κώδικας του προγράμματος να είναι γνωστός και προσβάσιμος στον χρήστη. Η διαφορά της GPL από την BSD είναι ότι κάθε αντίγραφο, παράγωγο και προϊόν ενός GPL προγράμματος, υποχρεούται να κυκλοφορεί κι αυτό υπό την ίδια άδεια. Αντίθετα στην άλλη περίπτωση, τα παράγωγα προγράμματα μπορεί να είναι και ιδιόκτητα (κλειστού κώδικα).

Η μεγαλύτερη απόσταση όμως είναι μεταξύ GNU και ιδιόκτητου λογισμικού. Το τελευταίο δεν δίνει κανένα δικαίωμα στο χρήστη, πέραν από το δικαίωμα χρήσης και αυτό κατόπιν συμφωνίας με τον ιδιοκτήτη του προγράμματος (με τη μορφή μιας End User License Agreement). Κριτικοί του ιδιόκτητου λογισμικού υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να χρειάζεται άδεια για χρήση και υποστηρίζουν ότι οι περιορισμοί αυτοί και η διάθεση από τους ιδιοκτήτες του λογισμικού μόνο των δυαδικών πακέτων και όχι του πηγαίου κώδικα του προγράμματος απαγορεύουν νόμιμες διαδικασίες όπως η ανάστροφη μηχανική.

πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/GNU_General_Public_License

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s